فرانسوی‌ها معمولاً هنگام دیدار با آشنایان با بوسه‌ی نمادین روی گونه‌ها (Bise) احوال‌پرسی می‌کنند، در حالی که در محیط‌های رسمی و کاری، دست‌دادن رایج‌تر است. خطاب کردن افراد با «موسیو» یا «مادام» به‌جای نام کوچک، به‌ویژه در ملاقات‌های اول، نشانه‌ی احترام محسوب می‌شود.

وعده‌های غذایی در فرانسه معمولاً در زمان‌های مشخص (ناهار حدود ظهر و شام از ساعت ۱۹:۳۰ به بعد) و با آرامش صرف می‌شوند. دست‌ها روی میز (نه در بغل) نگه داشته می‌شوند و معمولاً تا پایان صرف غذای همه‌ی همراهان، شروع به خوردن نمی‌کنند.

در قرارهای کاری و رسمی، وقت‌شناسی بسیار اهمیت دارد، اما در مهمانی‌های خصوصی، تأخیر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای معمولاً پذیرفته‌شده است. فرانسوی‌ها همچنین به گفت‌وگوهای فکورانه و بحث درباره سیاست، فرهنگ و هنر علاقه‌مندند.

در صورت دعوت به منزل یک خانواده فرانسوی، بردن یک هدیه‌ی کوچک مانند شکلات یا گل (به‌جز گل داوودی که نماد سوگواری است) نشانه‌ی احترام است. رسیدن سر وقت (نه زودتر و نه با تأخیر زیاد) نیز توصیه می‌شود.