موسسه اختصاصی فرانسه
پشت بسیاری از خوراکیهای معروف فرانسوی، داستانهای تاریخی جالب و گاه غیرمنتظرهای نهفته است. در ادامه با چند نمونه از این داستانها آشنا میشویم.
برخلاف تصور رایج، کروسان در اصل ریشه فرانسوی ندارد؛ این شیرینی از خمیر هلالیشکل اتریشی به نام «کیپفرل» (Kipferl) الهام گرفته شده که در قرن نوزدهم به پاریس راه یافت و به شکل امروزی خود با خمیر لایهای کرهای تکامل یافت.
باگت آنقدر برای هویت فرانسوی اهمیت دارد که در سال ۱۹۹۳ قانونی رسمی (Décret Pain) مواد و روش تهیهی «باگت سنتی فرانسوی» را مشخص کرد. در سال ۲۰۲۲ نیز یونسکو، سنت تهیهی باگت را بهعنوان میراث فرهنگی ناملموس بشریت ثبت کرد.
بر اساس یک افسانهی معروف (که صحت تاریخی کامل ندارد)، راهبی به نام دوم پریگنون در قرن هفدهم هنگام کشف حبابهای ناخواسته در شراب منطقه شامپانی، با هیجان به همراهانش گفته بود: «بیایید، دارم ستارهها را مینوشم!»
طبق افسانهای محلی، پنیر روکفور زمانی کشف شد که یک چوپان جوان، نان و پنیر خود را در غاری فراموش کرد و پس از بازگشت، دریافت که کپک طبیعی غار، آن را به پنیری خوشطعم و رگهدار تبدیل کرده است.
سوپ پیاز فرانسوی که امروز در رستورانهای لوکس سراسر جهان یافت میشود، در اصل غذایی ساده و ارزان از پیاز و نان بیات بود که طبقات فرودست فرانسه قرنها آن را میپختند، پیش از آنکه به یکی از نمادهای آشپزی فرانسوی تبدیل شود.